Knuffel Ragdol

Volg je deze blog al een tijdje, dan weet je wel dat ik zot van dieren. En een ragdol doet me toch smelten. Ongelofelijke mooie en zachte katten. En dat terwijl ik eerder een hondenmens ben.

Uiteraard besliste ik om voor mijn serie Knuffeldieren een ragdol te schilderen. En het resultaat is een beetje anders uitgedraaid dan dat ik voor ogen had. En ik ben ook een beetje teleurgesteld. Toch heb ik beslist om dit op de blog te zetten. Want schilderen is een leerproces en niet alles hoeft perfect te zijn.

Net zoals bij mijn vorige schilderijen ging ik aan de slag met de watervermengbare olieverf Cobra Artist en penselen. Maar ik kreeg geen diepgang in de vacht. Ik heb toen twee paletmessen gekocht en daarmee geëxperimenteerd.

Schilderij van een ragdol

Door de paletmessen komt de textuur van de kattenvacht heel goed over. En dat vind ik heel leuk. Dat ik drie keer zoveel verf nodig had dan anders, kan me niet deren. Alleen, ik vind mijn kleurgebruik niet zo mooi. Vooral in de snoet. Het lijkt nogal vuil en slordig.

De paletmessen zijn geen miskoop. Op Youtube staan er heel wat toffe filmpjes van kunstenaars die er prachtige schilderijen mee maken. Die ga ik de komende weken zeker bekijken.

 

 

Advertenties

Varkentjes

Dit is het derde schilderij uit de serie Knuffeldieren. Vraag me niet hoe ik op het idee ben gekomen of wat het verhaal hier achter is. Want dat weet ik zelf niet.

Wanneer ik op toilet zit, onder de douche sta of aan het fietsen ben, denk ik altijd na over welke dieren ik nog kan schilderen en wat ze aan het doen zijn. Dan fantaseer ik over dingen zoals: oh, ik wil een varkentje schilderen en wat doet dat varkentje? En dan opeens weet ik het : hij houdt een roosje vast en dan neen, geen roosje want dan is heel het schilderij in één en dezelfde tint, de bloem in zijn poten moet opvallen, en lief ogen … zoals een madelief.

Schilderij van varken met madelief

Elfen schilderen

Cover boek Elfen schilderen van Amandine LabarreTekeningen en schilderijen van elfen, waternimfen, sylfiden en hinden spreken velen tot de verbeelding. In het boek Elfen schilderen onthult illustratrice en schrijfster Amandine Labarre de bijzondere wereld van deze kleine wezens en toont ze enkele teken- en schildertechnieken.

Sinds de middeleeuwen begeesteren elfen ons. Ze komen dan ook voor in oude sprookjes, verhalen en gedichten. En dankzij films als Lord of the Rings gebaseerd op de romans van J.R.R. Tolkien, bevolken deze gracieuze schepsels onze fantasie nu meer dan ooit.

Er zijn al tal van boeken verschenen over het tekenen en illustreren van elfen, maar dit boek valt op dankzij de stijlvolle lay-out, de piekfijne illustraties en de achtergrondinformatie. Amandine Labarre is gepassioneerd door de elfenwereld. Dat bewijst ook haar website waar tal van schetsen en schilderijen terug te vinden zijn. Juist door haar talent, tekenervaring en haar passie voor de natuur en de mystieke creaturen zet ze de puntjes op de i in dit boek.

Inspiratiebronnen

In tegenstelling tot andere praktische teken- en schilderboeken, is de uitleg over papiersoorten, tekenpennen, schildermateriaal, … beperkt. Dat geldt ook voor de informatie over hoe je een gezicht, een lichaam en handen moet tekenen. De auteur wijdt hier ongeveer vier pagina’s aan. Ze legt de klemtoon in het begin van het boek op de zoektocht naar inspiratiebronnen: foto’s, dieren, planten, bloemen, kastelen, ruïnes,Keltische motieven, middeleeuwse kostuums en accessoires, enzovoort.

Het boek duidt in het kort verschillende materialen en technieken zoals potloden, inkt gouache, acryl en olieverf. Toch zijn de meeste illustraties die in het boek staan gemaakt met aquarel, soms gemengd met inkt of witte acrylverf. Hierbij valt vooral het sobere kleurenpalet op die Amandine Labarre meestal hanteert.

Stap-voor-staptekeningen

Interessant zijn de stap-voor-staptekeningen: van een grove schets van de belangrijkste vormen van de achtergrond en het elfje tot een gekleurde afbeelding. Zo toont de illustratrice hoe verschillende wezens in de elfenwereld getekend worden zoals bijvoorbeeld de dryade, de wasvrouw, de waternimf, de witte hinden en de sirenen. Het boek bevat twintig voorbeelden. Het is niet de bedoeling om enkel die illustraties na te tekenen, maar om het eigen tekentalent aan te scherpen zodat de lezer over voldoende kennis, zelfvertrouwen en inspiratie beschikt om persoonlijke ideeën aan het papier toe te vertrouwen.

Zowel de beginnende als de gevorderde illustrator zal zijn gading in het boek vinden. Vooral de stap-voor-stapillustraties zullen beide doelgroepen intrigeren. Toch eisen de vele voorbeelden een zekere notie tekenen. Vooral kennis van de verhoudingen van het menselijk lichaam en het gezicht is belangrijk. Ook wie nog niet gewerkt heeft met aquarel, acryl of olieverf zal eerst andere boeken moeten raadplegen over die materialen.

Labarre, A., Elfen schilderen, Uitgeverij de Fontein Tirion BV, Baarn, 2008, 127 p.

Toverkonijn

In mijn vorige blog, vertelde ik al dat ik aan een serie olieverfschilderijen aan het werken ben: Knuffeldieren. Dit is het tweede schilderij en ik ben ongelofelijk blij met het resultaat.

Welke kleuren ga ik gebruiken en hoe combineer ik mijn kleuren optimaal? Met die vraag heb ik een paar dagen geworsteld. Daarom heb ik eerst de potloodtekening ingescand en ingekleurd in Photoshop om toch een idee te hebben en om me zekerder te voelen over mijn kleurkeuze. Uiteindelijk is het resultaat helemaal anders uitgedraaid.

Olieverfschilderij toverkonijn

Mijn tip: beperk het aantal kleuren. Dan krijg je sowieso harmonie in je kleurgebruik. Dit schilderij is vooral geschilderd met twee kleuren: permanentroodviolet licht en ultramarijn.

Dit is het eerste schilderij waarop ik enorm fier ben. En dat boezemt ook angst in. Gek hé? Want ik ben bang dat ik dit resultaat niet ga kunnen herhalen en daarom ben ik nog niet begonnen aan mijn volgend idee.

Knuffeluil

Op het internet staan er massa’s prachtige foto’s die ik heel graag zou naschilderen. Van vossen, honden, vogels, kittens,… Je kan je niet voorstellen hoe snoezig. Maar op die beelden rusten auteursrechten. Die mag je niet kopiëren. Ook niet met verf. En zeker niet je werk geïnspireerd op die foto’s publiceren op het net.

Daarom besloot ik om die foto’s te gebruiken als referentiemateriaal om een volledig eigen werk samen te stellen. Dit is het eerste schilderij van mijn serie Knuffeldieren.

Schilderij uil schuilt onder paddenstoel

De tekening vind ik zelf goed gelukt. Alleen heb ik me wat overdaan met de waterdruppels. Ik had op Youtube een tutorial gevonden van hoe je waterdruppels schildert. Echt prachtig. Alleen, schilder ze met mate heb ik nu geleerd 🙂

Maar ik laat het me niet aan mijn hart komen. Al doende leer je. En deze fout ga ik geen tweede keer maken. Wel nog andere. 🙂

Kattenportret met wateroplosbare olieverf

Portret kat geschilderd met wateroplosbare olieverf van het merk Cobra

Toen ik een paar weken terug tijdens een opruiming van mijn bureau, mijn olieverf van onder het stof haalde, sloeg meteen de goesting om te schilderen toe. Alleen, olieverf meng je met thinner of white spirit en dat ruikt enorm en is ook ongezond voor jezelf en het milieu. En dat was de reden waarom ik een paar jaar geleden gestopt was met olieverfschilderijen te maken.

Ik had al eerder gehoord over watervermengbare olieverf. Dat is verf dat dezelfde eigenschappen heeft als olieverf, maar deze kan je gebruiken met water. Handig en gezonder. Op het internet had ik zowel positieve als negatieve reacties gelezen, maar nu ik nog eens een aantal reviews las, bleken de mening eerder positief.

De watervermengbare verf Cobra van Royal Talens scoorde enorm goed bij anderen, dus besloot ik meteen ook een setje te kopen. Voor 10 tubes van 40 ml betaalde ik zo’n 60 euro. Ik koos meteen voor de beste kwaliteit. Je hebt ook een goedkopere studieversie.

Ik maakte met de verf dit kattenportret. En ik moet zeggen, ik ben enorme fan. Ik merk geen verschil met de traditionele olieverf. Ik gebruikte hiervoor de olieverf Van Gogh. Het ruikt niet, ik kan goed mengen met water en daarna gewoon met penselen wassen met water en wat zeep.

Dus als je ook overweegt om over te stappen van ‘traditionele’ olieverf naar watervermengbare olieverf, dan zeg ik: gewoon doen!