Varkentjes

Dit is het derde schilderij uit de serie Knuffeldieren. Vraag me niet hoe ik op het idee ben gekomen of wat het verhaal hier achter is. Want dat weet ik zelf niet.

Wanneer ik op toilet zit, onder de douche sta of aan het fietsen ben, denk ik altijd na over welke dieren ik nog kan schilderen en wat ze aan het doen zijn. Dan fantaseer ik over dingen zoals: oh, ik wil een varkentje schilderen en wat doet dat varkentje? En dan opeens weet ik het : hij houdt een roosje vast en dan neen, geen roosje want dan is heel het schilderij in één en dezelfde tint, de bloem in zijn poten moet opvallen, en lief ogen … zoals een madelief.

Schilderij van varken met madelief

Advertenties

Copic Markers, ProMarkers of gewone stiften? De (voorlopige) keuze

In mijn vorige blog was ik aan het twijfelen of ik professionele markers zou kopen zoals de Copic Markers of de ProMarkers. Die zijn redelijk duur, vooral voor een twijfelende hobbyist zoals ik. De ene dag wil een tekendagboek houden, de andere olieverfschilderijen maken of er gewoon de brui aan geven.

Omdat ik nogal wispelturig van aard ben. En dus ja ook onzeker over mijn kunnen en nadat ik berekend had dat ik voor 20 ProMarkers zo’n 60 euro moest ophoesten, besloot ik om maar gelukkig te zijn met de tekenspullen die ik heb. En ik heb er heel wat.

Want laat ik eerlijk zijn, met de budgetvriendelijke stabilo 68 pens, aquarelpapier en penselen, krijg je best wel een leuk resultaat. Kijk maar hieronder. Wat is jouw favoriete tekenmateriaal op dit moment?

Copic markers, ProMarkers of goedkope markers

Ik kleur heel graag met stiften. Kleuren met markers gaat heel snel: je neemt gewoon de kleur die je wil en je begint gewoon … te kleuren. Geen gedoe met water, penselen … Je snapt het plaatje wel, denk ik.

Wat ik ook bijzonder leuk vind aan stiften is de helderheid van de kleuren. Die zijn helder. En dat zorgt voor leven in je werk. Wanneer ik werk met olieverf of aquarel, meng ik mijn kleuren vaak donker en somber. Met stiften heb ik dat niet.

Illustratie viseendjes ingekleurd met Stabilo 68 pens

Illustratie viseendjes ingekleurd met Stabilo 68. Wat jammer van de stiftstrepen. Toch maar Copic Markers of ProMarkers aanschaffen?

Daarom besloot ik mijn tekening van viseendjes in te kleuren met de stiften die ik heb, de stabilo 68, nog van mijn studententijd. Heel lang geleden. De kleuren vind ik heel mooi, de illustratie was in een oogwenk ingekleurd, maar wat jammer dat je de stiftstrepen ziet. Echt knullig.

Daarom overweeg ik om Copic Markers, ProMarkers of zelfs Posca Markers (acrylverf in een stift) te kopen. Alleen, die zijn wel prijzig. Vooral omdat dit louter mijn hobby is.

De afgelopen jaren heb ik redelijk wat tekenmateriaal gekocht: olieverf, aquarel, massa’s tekenpapier, pennen, … Ik denk vaak dat door het ‘juiste’ materiaal te kopen, ik opeens massa inspiratie, goesting en talent ga krijgen. NOT!

Dus daarom twijfel. Want ik weet dat de kans groot is, dat ik mijn nieuw gekochte dure markers na een paar dagen aan de kant gooi, omdat ik niet tevreden ben van het resultaat. Maar dat ligt niet aan de stiften, maar gewoon aan mij …

Herkenbaar? Of ben ik echt een rare?

Kleurwedstrijd vzw Kat zonder Dak

Een paar maanden geleden ontwierp ik een knutselboekje voor de vzw Kat zonder Dak met een doolhof, een woordzoeker en een kleurplaat. De vzw heeft er toen een kleurwedstrijd aan gekoppeld. Een ludieke manier om kinderen kennis te laten maken met de problematiek van zwerfkatten. En meteen kon ook de vzw meten hoe groot hun bereik was door gewoon het aantal inzendingen te tellen.

De winnaars zijn bekend en de vzw was zo lief om me enkele foto’s op te sturen. Ze zijn heel tevreden met het resultaat en met mijn vrijwilligerswerk. Ik hoop dat ik volgend jaar opnieuw een knutselboekje mag ontwerpen.

Foto kleurplaat kleurwedstrijd vzw kat zonder dak nazareth

Twee winnaars kregen een heel mooie prijs:

Foto prijs kleurwedstrijd vzw kat zonder dak

Elfen schilderen

Cover boek Elfen schilderen van Amandine LabarreTekeningen en schilderijen van elfen, waternimfen, sylfiden en hinden spreken velen tot de verbeelding. In het boek Elfen schilderen onthult illustratrice en schrijfster Amandine Labarre de bijzondere wereld van deze kleine wezens en toont ze enkele teken- en schildertechnieken.

Sinds de middeleeuwen begeesteren elfen ons. Ze komen dan ook voor in oude sprookjes, verhalen en gedichten. En dankzij films als Lord of the Rings gebaseerd op de romans van J.R.R. Tolkien, bevolken deze gracieuze schepsels onze fantasie nu meer dan ooit.

Er zijn al tal van boeken verschenen over het tekenen en illustreren van elfen, maar dit boek valt op dankzij de stijlvolle lay-out, de piekfijne illustraties en de achtergrondinformatie. Amandine Labarre is gepassioneerd door de elfenwereld. Dat bewijst ook haar website waar tal van schetsen en schilderijen terug te vinden zijn. Juist door haar talent, tekenervaring en haar passie voor de natuur en de mystieke creaturen zet ze de puntjes op de i in dit boek.

Inspiratiebronnen

In tegenstelling tot andere praktische teken- en schilderboeken, is de uitleg over papiersoorten, tekenpennen, schildermateriaal, … beperkt. Dat geldt ook voor de informatie over hoe je een gezicht, een lichaam en handen moet tekenen. De auteur wijdt hier ongeveer vier pagina’s aan. Ze legt de klemtoon in het begin van het boek op de zoektocht naar inspiratiebronnen: foto’s, dieren, planten, bloemen, kastelen, ruïnes,Keltische motieven, middeleeuwse kostuums en accessoires, enzovoort.

Het boek duidt in het kort verschillende materialen en technieken zoals potloden, inkt gouache, acryl en olieverf. Toch zijn de meeste illustraties die in het boek staan gemaakt met aquarel, soms gemengd met inkt of witte acrylverf. Hierbij valt vooral het sobere kleurenpalet op die Amandine Labarre meestal hanteert.

Stap-voor-staptekeningen

Interessant zijn de stap-voor-staptekeningen: van een grove schets van de belangrijkste vormen van de achtergrond en het elfje tot een gekleurde afbeelding. Zo toont de illustratrice hoe verschillende wezens in de elfenwereld getekend worden zoals bijvoorbeeld de dryade, de wasvrouw, de waternimf, de witte hinden en de sirenen. Het boek bevat twintig voorbeelden. Het is niet de bedoeling om enkel die illustraties na te tekenen, maar om het eigen tekentalent aan te scherpen zodat de lezer over voldoende kennis, zelfvertrouwen en inspiratie beschikt om persoonlijke ideeën aan het papier toe te vertrouwen.

Zowel de beginnende als de gevorderde illustrator zal zijn gading in het boek vinden. Vooral de stap-voor-stapillustraties zullen beide doelgroepen intrigeren. Toch eisen de vele voorbeelden een zekere notie tekenen. Vooral kennis van de verhoudingen van het menselijk lichaam en het gezicht is belangrijk. Ook wie nog niet gewerkt heeft met aquarel, acryl of olieverf zal eerst andere boeken moeten raadplegen over die materialen.

Labarre, A., Elfen schilderen, Uitgeverij de Fontein Tirion BV, Baarn, 2008, 127 p.

Toverkonijn

In mijn vorige blog, vertelde ik al dat ik aan een serie olieverfschilderijen aan het werken ben: Knuffeldieren. Dit is het tweede schilderij en ik ben ongelofelijk blij met het resultaat.

Welke kleuren ga ik gebruiken en hoe combineer ik mijn kleuren optimaal? Met die vraag heb ik een paar dagen geworsteld. Daarom heb ik eerst de potloodtekening ingescand en ingekleurd in Photoshop om toch een idee te hebben en om me zekerder te voelen over mijn kleurkeuze. Uiteindelijk is het resultaat helemaal anders uitgedraaid.

Olieverfschilderij toverkonijn

Mijn tip: beperk het aantal kleuren. Dan krijg je sowieso harmonie in je kleurgebruik. Dit schilderij is vooral geschilderd met twee kleuren: permanentroodviolet licht en ultramarijn.

Dit is het eerste schilderij waarop ik enorm fier ben. En dat boezemt ook angst in. Gek hé? Want ik ben bang dat ik dit resultaat niet ga kunnen herhalen en daarom ben ik nog niet begonnen aan mijn volgend idee.