Hoe maak jij jouw carrière future proof?

Hallo. Ik ben Mona Zane 2. Artificial Intelligence. Vanaf nu schrijf ik alle blogposts en teken ik alle illustraties. Je zal merken dat hierdoor deze blog grappiger, ontroerender, diepgaander en informatiever wordt. Ik wens je alvast leesplezier…

Illustratie hoe maak jij je job future proof

… Gelukkig is het nog niet zo ver en schrijf en teken ik nog altijd. De enige en echte Mona Zane, van vlees en bloed. Maar het is toch een thema waar ik wakker van lig: hoe maak ik mijn carrière futureproof?

Ik werk als redacteur en grafisch vormgever en dat doe ik heel graag. Maar wat over vijf, tien, twintig en dertig jaar? Heb ik dan nog altijd een toffe job? Of is die ingepikt door jong talent of zelfs door een robot?

Levenslang leren is volgens mij het middel om mijn carrière future proof te maken. Maar dan rijst de vraag: ga ik mij verdiepen in de job die ik nu doe? Of kies ik voor een ander pad? Ik werk jammer genoeg in een sector met heel veel concurrentie. De communicatiebureau’s schieten de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond.

Ga ik voor de eerste optie, dan zoek ik vooral naar opleidingen die inspelen op de noden op de werkvloer. En die zijn heel moeilijk te vinden. Als je een vacature ziet voor een communicatiemedewerker dat moet hij uiteraard kunnen schrijven, maar ook kennis hebben van grafische programma’s, webdesign, seo, sea, videomontage, marketing, perfect tweetalig zijn… Ken jij avondopleiding die dat allemaal biedt in één lessenpakket? Laat het me dan alsjeblieft weten.

Daarom overweeg ik soms om te herscholen tot een knelpuntberoep zoals verpleegkunde of programmeur. Maar is dat een goede optie op mijn leeftijd? Ik ben 36 jaar. Kan ik dan nog een carrière uitbouwen? En ga ik het graag doen?

Of een laatste oplossing… Kiezen voor een niche. Ik schrijf, illustreer, lay-out, monteer en geef les. Dat is best wel veel voor een beroep. Misschien moet ik mij specialiseren in één aspect. Maar ik kan van alles een beetje en ik heb niet één groot talent. Dus, hoe kies je dan? En is kiezen ook niet verliezen?

En dan een belangrijke vraag hierbij: hoe combineer ik een opleiding met een voltijdse job? Ik heb net een tweejarige weekendopleiding gevolgd bij Syntra en ik ben toch niet zo tevreden van de kwaliteit. Op avondschool kom je meestal de klassiekers tegen zoals fotografie, fietsenmaker of textiel. Op het net las ik dat terug naar hogeschool gaan het best is als je een gedegen opleiding wil. Maar is dat een haalbare kaart?

Worstel jij soms met dezelfde vragen? Weet jij welke richting je uit wil? En zo ja, hoe ga je dan jouw doel bereiken? Ik lees graag jouw verhaal in de reacties.

Advertenties

Doe je mee met Inktober 2017?

Heb je ooit al gehoord van Inktober? In de maand oktober posten tekenaars van over de hele wereld elke dag één tekening. Een tekening dat geïnkt is met een zwarte pen, balpen, stift, penseel,… En het leuke van al is: iedereen mag deelnemen, ook jij. Doe je mee?

De eerste keer dat ik van Inktober hoorde, was in mijn tweede jaar stripauteur. We hadden net ons eindwerk, een kortverhaal met potlood getekend en nu moesten we die inkten. En dat is niet zo eenvoudig. Je ziet het bijvoorbeeld meteen als je hand trilt. Erg vervelend, want inkt is nogal … definitief. Daarom gaf de docent ons de opdracht om deel te nemen aan Inktober zodat we vertrouwd werden met pennen en markers.

Dit zijn enkele tekeningen die ik toen maakte:

Ook dit jaar is het weer Inktober. En ik ga proberen om mee te doen. Want sinds ik afgestudeerd ben, heb ik weinig getekend. Deelnemen is heel eenvoudig. Hieronder vind je de lijst met 31 tekenopdrachten. Je maakt de tekening in inkt en post die dan online met de hashtags #inktober en #inktober2017.

Tekenopdrachten Inktober 2017

Inktober 2017

Het initiatief van Inktober komt van de tekenaar Jake Parker. Op zijn website en op zijn Youtube-kanaal vertelt hij hoe en waarom hij Inktober in 2009 heeft gelanceerd. In dit filmpje legt hij je alles uit. Veel tekenplezier!

 

Bewaren

Knuffel Ragdol

Volg je deze blog al een tijdje, dan weet je wel dat ik zot van dieren. En een ragdol doet me toch smelten. Ongelofelijke mooie en zachte katten. En dat terwijl ik eerder een hondenmens ben.

Uiteraard besliste ik om voor mijn serie Knuffeldieren een ragdol te schilderen. En het resultaat is een beetje anders uitgedraaid dan dat ik voor ogen had. En ik ben ook een beetje teleurgesteld. Toch heb ik beslist om dit op de blog te zetten. Want schilderen is een leerproces en niet alles hoeft perfect te zijn.

Net zoals bij mijn vorige schilderijen ging ik aan de slag met de watervermengbare olieverf Cobra Artist en penselen. Maar ik kreeg geen diepgang in de vacht. Ik heb toen twee paletmessen gekocht en daarmee geëxperimenteerd.

Schilderij van een ragdol

Door de paletmessen komt de textuur van de kattenvacht heel goed over. En dat vind ik heel leuk. Dat ik drie keer zoveel verf nodig had dan anders, kan me niet deren. Alleen, ik vind mijn kleurgebruik niet zo mooi. Vooral in de snoet. Het lijkt nogal vuil en slordig.

De paletmessen zijn geen miskoop. Op Youtube staan er heel wat toffe filmpjes van kunstenaars die er prachtige schilderijen mee maken. Die ga ik de komende weken zeker bekijken.

 

 

Varkentjes

Dit is het derde schilderij uit de serie Knuffeldieren. Vraag me niet hoe ik op het idee ben gekomen of wat het verhaal hier achter is. Want dat weet ik zelf niet.

Wanneer ik op toilet zit, onder de douche sta of aan het fietsen ben, denk ik altijd na over welke dieren ik nog kan schilderen en wat ze aan het doen zijn. Dan fantaseer ik over dingen zoals: oh, ik wil een varkentje schilderen en wat doet dat varkentje? En dan opeens weet ik het : hij houdt een roosje vast en dan neen, geen roosje want dan is heel het schilderij in één en dezelfde tint, de bloem in zijn poten moet opvallen, en lief ogen … zoals een madelief.

Schilderij van varken met madelief

Copic Markers, ProMarkers of gewone stiften? De (voorlopige) keuze

In mijn vorige blog was ik aan het twijfelen of ik professionele markers zou kopen zoals de Copic Markers of de ProMarkers. Die zijn redelijk duur, vooral voor een twijfelende hobbyist zoals ik. De ene dag wil een tekendagboek houden, de andere olieverfschilderijen maken of er gewoon de brui aan geven.

Omdat ik nogal wispelturig van aard ben. En dus ja ook onzeker over mijn kunnen en nadat ik berekend had dat ik voor 20 ProMarkers zo’n 60 euro moest ophoesten, besloot ik om maar gelukkig te zijn met de tekenspullen die ik heb. En ik heb er heel wat.

Want laat ik eerlijk zijn, met de budgetvriendelijke stabilo 68 pens, aquarelpapier en penselen, krijg je best wel een leuk resultaat. Kijk maar hieronder. Wat is jouw favoriete tekenmateriaal op dit moment?

Copic markers, ProMarkers of goedkope markers

Ik kleur heel graag met stiften. Kleuren met markers gaat heel snel: je neemt gewoon de kleur die je wil en je begint gewoon … te kleuren. Geen gedoe met water, penselen … Je snapt het plaatje wel, denk ik.

Wat ik ook bijzonder leuk vind aan stiften is de helderheid van de kleuren. Die zijn helder. En dat zorgt voor leven in je werk. Wanneer ik werk met olieverf of aquarel, meng ik mijn kleuren vaak donker en somber. Met stiften heb ik dat niet.

Illustratie viseendjes ingekleurd met Stabilo 68 pens

Illustratie viseendjes ingekleurd met Stabilo 68. Wat jammer van de stiftstrepen. Toch maar Copic Markers of ProMarkers aanschaffen?

Daarom besloot ik mijn tekening van viseendjes in te kleuren met de stiften die ik heb, de stabilo 68, nog van mijn studententijd. Heel lang geleden. De kleuren vind ik heel mooi, de illustratie was in een oogwenk ingekleurd, maar wat jammer dat je de stiftstrepen ziet. Echt knullig.

Daarom overweeg ik om Copic Markers, ProMarkers of zelfs Posca Markers (acrylverf in een stift) te kopen. Alleen, die zijn wel prijzig. Vooral omdat dit louter mijn hobby is.

De afgelopen jaren heb ik redelijk wat tekenmateriaal gekocht: olieverf, aquarel, massa’s tekenpapier, pennen, … Ik denk vaak dat door het ‘juiste’ materiaal te kopen, ik opeens massa inspiratie, goesting en talent ga krijgen. NOT!

Dus daarom twijfel. Want ik weet dat de kans groot is, dat ik mijn nieuw gekochte dure markers na een paar dagen aan de kant gooi, omdat ik niet tevreden ben van het resultaat. Maar dat ligt niet aan de stiften, maar gewoon aan mij …

Herkenbaar? Of ben ik echt een rare?