Hoe maak jij jouw carrière future proof?

Hallo. Ik ben Mona Zane 2. Artificial Intelligence. Vanaf nu schrijf ik alle blogposts en teken ik alle illustraties. Je zal merken dat hierdoor deze blog grappiger, ontroerender, diepgaander en informatiever wordt. Ik wens je alvast leesplezier…

Illustratie hoe maak jij je job future proof

… Gelukkig is het nog niet zo ver en schrijf en teken ik nog altijd. De enige en echte Mona Zane, van vlees en bloed. Maar het is toch een thema dat me bezighoud: hoe maak ik mijn carrière futureproof?

Ik werk als redacteur en grafisch vormgever en dat doe ik heel graag. Maar wat over vijf, tien, twintig en dertig jaar? Heb ik dan nog altijd een toffe job? Of is die ingepikt door jong talent of zelfs door een robot?

Levenslang leren is volgens mij het middel om mijn carrière future proof te maken. Maar dan rijst de vraag: ga ik mij verdiepen in de job die ik nu doe? Of kies ik voor een ander pad? Ik werk jammer genoeg in een sector met heel veel concurrentie. De communicatiebureau’s schieten de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond.

Ga ik voor de eerste optie, dan zoek ik vooral naar opleidingen die inspelen op de noden op de werkvloer. En die zijn heel moeilijk te vinden. Als je een vacature ziet voor een communicatiemedewerker dat moet hij uiteraard kunnen schrijven, maar ook kennis hebben van grafische programma’s, webdesign, seo, sea, videomontage, marketing, perfect tweetalig zijn… Ken jij avondopleiding die dat allemaal biedt in één lessenpakket? Laat het me dan alsjeblieft weten.

Daarom overweeg ik soms om te herscholen tot een knelpuntberoep zoals verpleegkunde of programmeur. Maar is dat een goede optie op mijn leeftijd? Ik ben 36 jaar. Kan ik dan nog een carrière uitbouwen? En ga ik het graag doen?

Of een laatste oplossing… Kiezen voor een niche. Ik schrijf, illustreer, lay-out, monteer en geef les. Dat is best wel veel voor een beroep. Misschien moet ik mij specialiseren in één aspect. Maar ik kan van alles een beetje en ik heb niet één groot talent. Dus, hoe kies je dan? En is kiezen ook niet verliezen?

En dan een belangrijke vraag hierbij: hoe combineer ik een opleiding met een voltijdse job? Ik heb net een tweejarige weekendopleiding gevolgd bij Syntra en ik ben toch niet zo tevreden van de kwaliteit. Op avondschool kom je meestal de klassiekers tegen zoals fotografie, fietsenmaker of textiel. Op het net las ik dat terug naar hogeschool gaan het best is als je een gedegen opleiding wil. Maar is dat een haalbare kaart?

Worstel jij soms met dezelfde vragen? Weet jij welke richting je uit wil? En zo ja, hoe ga je dan jouw doel bereiken? Ik lees graag jouw verhaal in de reacties.

Advertenties

Stoppen met snoepen, onmogelijk

Stoppen met snoepen, onmogelijk

Vanaf maandag beginnen we eraan. Het is een zin die wij thuis elke week, vooral op zaterdag, uitspreken. En op dat moment menen we het ook. Vanaf maandag stoppen we met snoepen en gaan we voluit voor groenten en fruit. NOT!

Snoepen is mijn grootste zonde. Ik kan het gewoon niet laten. En ik sleur vriendlief ook mee in mijn snoepval. Want als we iets in huis hebben liggen, kan hij het ook niet laten.

Ik schaam me ervoor dat ik zo’n grote snoeper ben. Met goede moed koop ik elke week appels, druiven en kiwi’s die dan liggen te verpieteren in de fruitmand, terwijl ik de lades opentrek op zoek naar suiker.

Een suikerverslaving, dat is het.

Maar niets smaakt zo lekkerder als ’s avonds voor de buis een glas cola met een stukje chocolade. Dat is zo genieten. En verdiend. Na een lange werkdag. Toch?

En op zaterdag filmavond mag daar gerust nog iets extra bij.

Om dan met een ronde buik te zeggen: Het is goed geweest, maandag beginnen we eraan.

En die maandag is er inderdaad geen snoep meer, want de zondag hebben we alles opgegeten om met een schone lei te kunnen beginnen. En appel en wat druiven moeten volstaan.

Maar de dinsdag begint de maag weer te knorren, waardoor ik woensdag naar de plaatselijke supermarkt hol voor een klein stuk chocolade. Eén stuk maar. Dat kan toch geen kwaad?

Toch wel.

Heb jij ook een verslaving waar je vanaf wil, maar waarbij het niet zo goed lukt?

Tournée Minérale voor altijd

Tournée Minérale

Oh, doe je ook mee met Tournée Minérale, was steevast de reactie als ik deze maand een drankje weigerde. Over een paar dagen is het initiatief om één maand lang niet te drinken afgelopen en dat vind ik jammer.

Ik heb nog nooit alcohol gedronken.En dat kan bij sommige mensen op weinig begrip rekenen. Ik heb daardoor zelf al met enkele vrienden het contact verbroken omdat ik het gezaag beu was wanneer we uitgingen. Ik wil gewoon geen alcohol drinken. Punt. Andere lijn.

En er zal veel moeten gebeuren om mij een glas wijn of een pintje bier te doen drinken. Waarom ik niet drink? Omdat ik in mijn jonge leven veel heb meegemaakt. Te veel. Moest ik een boek schrijven, dan zou de lezer mij niet geloven.

En dan hoor ik argumenten zoals van Allez, je kent jezelf toch en je gaat heus niet diezelfde fouten maken. Wel, ik ken mezelf heel goed. En ik weet dat alcohol me enorm in de smaak gaat vallen. En ik ben heel snel verslaafd aan dingen. En neen, op zo’n moment ken ik mijn grenzen niet.

Dus neen, ik begin er niet aan. Want wat ik niet ken, kan ik niet missen. En breng ik mezelf en mijn omgeving niet in de problemen.

Schol! En laat me nu genieten van mijn cola light of verse fruitstap!

Eerste werkdag van het jaar

cartoon Eerste werkdag van het jaar? Tijd om verlof te plannen.

Na twee weken heerlijke vakantie, mocht ik net zoals vele anderen terug gaan werken. En dat piekte wel. Niet dat ik niet graag werk, maar een vakantie is toch altijd te kort. Toch? Zondag op maandagnacht slaap ik nooit erg goed. Net omdat de nieuwe werkweek voor de deur staat. En die slapeloze nachten heb ik zeker na een verlofperiode. Raar. Want ik had mijn mails mooi opgevolgd en ik wist wat er mij te wachten stond. En dat viel best mee. Daarom had ik me zondagavond voorgenomen om meteen een paar vrije dagen te boeken.

Netflix

netflix

Ken je dat gevoel? Je hebt veel dromen, maar er is geen één dat je werkelijkheid ziet worden? Ik heb dat vaak. Wanneer ik door mijn instagram-feed scroll of op Pinterest naar inspiratie zoek, dan zie ik al dat talent. En dat maakt me onzeker. Heel onzeker. Want hoe val je op tussen die miljoenen talenten?

En dan moet ik me er zelf van overtuigen om niet achter de tv te kruipen, maar om toch die tekening te maken die in mijn hoofd zit. Niet voor de rest van de wereld, maar voor mezelf.

Sokken drogen in de Irish Pub

Sokken drogen in de Irish Pub

Vrienden hadden het ludieke idee om met de fiets naar de Irish Pub te gaan, zo’n twintig kilometer van mijn woonplaats. Geen probleem, aangezien ik dit traject elke dag doe om naar het werk te gaan. Elektrisch hé. De weerman voorspelde veel regen en het regenpak bleek inderdaad geen overbodige luxe. Alleen had ik in de Pub mijn regenkledij opgeborgen bij mijn sokken. Omdat ik niet met blote of natte voeten naar huis wou fietsen, zat er niets anders op dan ze te drogen boven de kaars.

Bewaren